صد و سی ششمین نشست باشگاه فیلم تهران با نمایش و نقد و بررسی فبلم سینمایی "بدرود بغداد" با حضور مهدی نادری؛ کارگردان، تورج اصلانی؛ فیلم بردار، نظام الدین کیایی؛ صدابردار، و حمید رضا صدر؛ منتقد سینما و حضور افتخاری ابراهیم حاتمی کیا؛ کارگردان در فرهنگ سرای ارسباران برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی مراکز فرهنگی هنری منطقه 3، نادری در ابتدای این نشست گفت: بنده با ساخت فیلم سینمایی "بدرود بغداد" به صلح جهاني فكر ميكردم. ایده ساخت این فیلم در سفری که به عراق داشتم و با مواجهه با سربازان آمريكايي كه بدون اسلحه بودند به ذهنم آمد که در نهایت در قالب يك ايده فرهنگي دغدغه خود را مطرح كردم و معتقدم بسیار جسورانه بود.
کیایی؛ صدابردار این فیلم نیز بیان کرد: به طور معمول برای همراهی با هر فیلمی به بازبيني صحنه نميروم و تنها فيلمنامه را ميخوانم تا با قصه رابطه برقرار كنم، هم چنین عشق و شوق كارگردان و هدف او از ساخت اثر هم برای من مهم است.
همچنین اصلانی؛ فیلم بردار با بیان این که تمام افراد سازنده یک فیلم کارمند های آن اثر هستند، گفت: تمام افرادی که در ساخت یک فیلم نقش دارند کارمند های آن اثر محسوب می شوند اما باید از فیلتری به نام کارگردان عبور کنند، با این وجود هر قدر این فیلتر کامل و درست باشد باز هم از طرف عوامل بازیگوشی و یا حرکت انفرادی وجود خواهد داشت.
وی ادامه داد: بنده و کارگردان در اکثر سکانس ها تفاهم داشتیم و لنزها ر ا با همفکری یکدیگر انتخاب می کردیم و به فراخور سکانس، طرح های خود را ارائه می دادیم.
صدر: "بدرود بغداد" مخاطب را به یاد فیلم "باشو، غریبه ای کوچک" می اندازد
صدر؛ منتقد سینما نیز در این نشست با اشاره به جشنواره بیست و هشتم فیلم فجر، اظهار کرد: جشنواره بیست و هشتم فیلم فجر، اتفاق بزرگی در سینمای ایران محسوب می شود زیرا فیلم های خوب ارائه شده به خوبی بر توانایی های جوانان ما صحه گذاشتند.
وی در ادامه به مقایسه "بدرود بغداد" با دیگر آثار مشابه پرداخت و گفت: فیلم "هارت لاکر" بهترین فیلم جشنواره "بافتا" لندن نیز مانند ساخته نادری در عراق می گذرد و دو سرباز آمریکایی طی ماموریتی با ماجراهایی روبه رو می شوند.
این منتقد سینما بیان کرد: "هارت لاکر" اثری عاری از قصه با ترکیبی کلی و تنها با تصاویری مانند قرار گیری انسان ها در موقعیت های احساسی و بروز احساس های خود شکل گرفته و یا ارتباط معلم عراقی با سرباز آمریکایی در "بدرود بغداد" بی آن که زبان یکدیگر را بدانند می تواند مخاطب را به یاد فیلم "باشو غریبه ای کوچک" بیندازد.
وی در این باره ادامه داد: تسلط "پانته آ بهرام" به زبان عربی و دیگر بازیگر ها به زبان انگلیسی از نکات برجسته این فیلم است.
همچنین نادری؛ کارگردان درباره بازیگرهای فیلم خود، گفت: 4 سال به دنبال بازیگر گشتم و از 120 بازیگر تست گرفتم؛ "مزدک میرعابدینی" را در حالی پیدا کردم که از وجود چنین بازیگر خوبی اطلاع نداشتم.
وی به فیلم "هارت لاکر" اشاره کرد و افزود: این فیلم را دو روز پیش دیدم؛ تصویر یک قصه پوچ در حین جذابیت بسیار جالب بود.
این کارگردان اظهار کرد: سینما توانسته است در زمانی محدود تمام هنرها را در بر گیرد به همین دلیل آشنایی با این دنیای عجیب و تجربه ای دنیایی چند هزار ساله از سوی سینما بنده را به سمت این هنر سوق داد.
نادری با بیان این که شرایط فیلم سازی در حال حاضر بسیار سخت است، گفت: در شرایط موجود هر چه تلاش می کنیم نه تنها درهای بسته سینما بر روی ما باز نمی شود بلکه حرف هایمان نیز اصرار جاه طلبانه تلقی می شود.
وی در این باره ادامه داد: اصرار مدیران بر این که بازیگران نباید عربی صحبت کنند برای بنده قابل فهم نبود. تجربه به مدیران نشان داده که در صورت صحبت به زبان عربی، بازخورد خوبی از سوی مخاطب نخواهد داشت و تمام این درگیری ها در صورتی اتفاق می افتاد که ما به صلح جهانی فکر می کردیم و به این که چگونه می توان تنها با حرکت، حرف های دو انسان را از دو دنیایی متفاوت به تصویر کشید.
این کارگردان معتقد است هر فیلم سازی روایت خود را از ساخته اش دارد و گاهی روایت یک اثر در خلق تصاویری بدون روایت ختم می شود.
هم چنین اصلانی به چگونگی تصویربرداری اثر مذکور اشاره کرد و افزود: حرکت دوربین روی دست و برداشت نماهای بزرگ محدودیت های را به دنبال دارد و بنده برای کمک به بازی بازیگرها دوربین را با کمی لغزشش و حرکت های غیر متعارف روبه رو کردم.
کیایی؛ صدابردار نیز به مشکلات صدابردای "بدرود بغداد" اشاره کرد و گفت: صداهای مزاحمی مانند صدای هلی کوپتر و یا دیالوگ طولانی "مصطفی زمانی" با "مزدک میرعابدینی" در کنار جاده ای که محل عبور ماشین های سنگین بود چالش هایی را در حین کار ایجاد کرد.
وی افزود: روایت انتظاری است که بیننده از کارگردان دارد، اما آیا مدیرانی که در جایگاه پروانه نمایش هستند همین انتظار را از کارگردان دارند یا وی را از داشتن روایت منع می کنند؟
در ادامه نادری درباره موسیقی فیلم خود، گفت: موسیقی "بدرود بغداد" انتخابی نیست و تنها بخش هایی از آن به صورت انتخابی برگزیده شد و یکی از این موسیقی های انتخابی برای آهنگسازی بود که خود و خانواده اش تحت تاثیر جنگ عراق با مشکلات بسیاری رو به رو شده بودند و ما بدون آن که از این امر مطلع باشیم به صورت حسی آهنگی را که وی ساخته بود انتخاب کردیم.
وی در توضیح چگونگی انتخاب عنوان فیلم خود، گفت: اسم این اثر در ابتدا "مرا ببخش مادر" بود که بر اساس رویاهای "دنیل" سرباز آمریکایی چنین اسمی انتخاب شد اما از آنجا که روایت رویاها و مادر این سرباز در حین اجرا کم رنگ شد به نام "بدرود بغداد" تغییر عنوان داد.
نادری: روایت در سینمایی امروز چندان الزامی نیست
به گفته نادری روایت در سینمای امروز چندان الزامی نیست و بیننده دنیای امروز می تواند با اشاره ای کوچک از سوی کارگردان به عمق ناگفته هایی که مورد نظر فیلم است، دست پیدا و مابقی داستان را خود در ذهن تجسم کند.
یادآور می شود در خلاصه داستان «بدرود بغداد» آمده است: مخالفان اشغال عراق، هشدار دادند كه عراق و خاورميانه با تلاق بزرگي است براي آمريكا. اما گوش نكردند پس در باتلاق هر چه دست و پا بزني بيشتر فرو ميروي و مادران سربازهاي هر دو طرف جنگ هيچ وقت فرماندههان را نميبخشند.
پایان پیام
| < قبلی | بعدی > |
|---|
